Uhud’da okçularla hileci ele geçirici aynı değildir: Kur’an, kusuru ve affı ayırıyor
Uhud Savaşı’nda okçuların talimata uymadan mevziyi terk etmesi, metinde bir savaş hatası olarak okunurken, günümüzdeki hile, emanetin kötüye kullanılması ve malı haksız yoldan ele geçirmeye…
Uhud Savaşı’nda okçuların talimata uymadan mevziyi terk etmesi, metinde bir savaş hatası olarak okunurken, günümüzdeki hile, emanetin kötüye kullanılması ve malı haksız yoldan ele geçirmeye benzetilmesine karşı net bir sınır çizilir.
Metin, aynı fiilin her zaman aynı ahlâkî ve hukukî ağırlığa sahip olmadığını, Uhud’daki kusurun da sonuçları nedeniyle ağır sonuçlar doğurduğunu vurguluyor.
Kur’an-ı Kerim’in Âl-i İmrân suresinin 152. ayetinde hem bu olaya işaret ettiğini, hem de Allah’ın onları affettiğini hatırlatması, yorumun merkezinde affın mahiyeti olduğunu gösteriyor. Sahabanın imanı ve tarihî konumu da, günümüzdeki her kişiye otomatik olarak bağışlanmışlık atfettiği anlamına gelmiyor.
Mesaj net: Benzetme var, ama hakikat aynı; metafor, hüküm değil.
Bu olayı 12 kaynak haberleştirdi; bu metnin kaynağı: Denge Gazetesi.



